Hiç

bilemez, kimseler bilemez bir insanın ne zordur kendine çarpıp,
kendine çarpıp sonra düşüp, sonra düşüp, yenilip sonra,
kendi kendisinin ağıtçısı olup
durun düşünün: sonunda bir kalbimiz var.
kırlara giderken, masallara akarken yanımıza alıyoruz.

düşler kuruyor düşüyoruz hızla ve bilinmeyen bir boşluğa
kaburgalarımız inceden sızlıyor, kızıyoruz: yaşasın, yapabiliyoruz bunu.



Foto arkadaşım Ergün'den.
Şiir İsmail Kılıçarslan'dan.
Şarkı Athena'dan gelsin.
Bugün de böyle olsun.