Senden benden bizden

Mayıs ayını severiz dedik bünyeyi yaydık. Ben zamanın hızına yetişemiyorum. Mayıs bitiyor ben kendimi hala Nisan’da sanıyorum. 1 ay sonra izne çıkacağım.Yetiştirmem gereken işler, uzun süredir savsakladıklarım, yerime bakacak kişiye-ki kendisi kardeşim olur- anlatacaklarım. Hangi ara yetişecek bilmiyorum.

Bebekle ilgili kitap okumalı mı okumamalı mı derken tek satır okumadan 7 ay geçti. Az önce idefix siparişim geldi. Önceliğim Depresanımın seçtiği bu ayın kitabı. Ama çocuk gelişimi üzerine de bir şeyler okumak gerek artık.

Yarın kızları kırptıracağız. Bir de hiç istemesem hala kararsız olsam da sanırım kısırlaştırma ile ilgili veterinerimizle konuşacağız. Sonya’da 1 yaşına girsin öyle düşünürüz demiştik ama kızların durumları vahim. Resmen sabaha kadar uluyorlar. Biri susuyor diğeri başlıyor. Hem onlar çok huzursuzlar, hem ben uykusuz kalıyorum. Delirmeden bir çözüm bulmalıyız.

Hafta sonu kuzunun finalleri vardı. Sakarya üniversitesinde idik. Ben de okuluma nostaljik bir yolculuk olsun diye kuzunun peşine düştüm. Ama yağmur hiç yüz vermedi. Nostaljik yolculuk hak getire. Okul kantininde Murat Boz eşliğinde Ziyan’ı okudum. Henüz bitmedi ama zaten gözüm korktu. Askerliğe karşı olan biri olarak şimdiden Mahir için korkmaya başladım.

Neyse benden haberler bu kadar. Mahalle baskısı ile yazılan yazı bu kadar oluyormuş der Depresanıma selam eder bir kaç tane İzmit ve Sapanca fotoğrafı ile baş başa bırakırım sizi.