Rüya bütün çektiğimiz

Her zaman olduğu gibi çocukluğumun geçtiği o evdeyim. Zemin kattaki rutubetli o ev. Balkona çıkıyorum mevsimlerden bahar hafif bir esinti var. Hep köşede duran sandalyeye oturuyorum. Aaa bir bakıyorum karşı balkonda N. ve H. çay içiyor. Şaşkınlık ve sevinç birbirine karışıyor. H. ile görüşmeyi planlıyorduk bu hafta ama ben bir türlü müsait olamadım. Ama şaşkınlığım bundan değil elbet. H. ve N. kırgınlardı birbirlerine. Epeydir görüşmüyorlar. Nasılda neşeliler. İçimi kocaman bir sevinç dalgası kaplıyor. Bana sitem ediyorlar seninle görüşebilmek ne kadar zor diye. Ben de hadi gelsenize burada oturalım diyorum. Çay var mı diyor N. olmaz mı diyorum çikolatalı kurabiye bile var. Oysa ki N. un kurabiyesi sever. Tamam hemen geliyoruz deyip gözden kayboluyorlar. Çay bardaklarını balkona getiriyorum bir de çikolatalı kurabiyeleri. Kurabiyelere bakıyorum ben hiç böyle kurabiye pişirmedimki kim yapmış bunları. O sırada zil çalıyor nasıl mutluyum. Kapıyı açmaya yönelmişken bir ses duyuyorum. Bir kapı açılıyor abla beni Ramazan Usta gönderdi ölçü alacaktım diyor tanımadığım bir erkek sesi. Gel kardeş buyur diyor annemin sesi.  Ben 15dk lık öğle uykumdan doğruluyorum gözlerim doluyor kalbime bir kasvet çöküyor deminki neşemden eser yok.