9 Mart 2012 Cuma

Son günler...

Şubat ayını sevmiyorum. Ne kadar elim gitse de bir türlü yazamadım. Mart' ı da ıskaladım galiba hangi ara geldi anlamadım. Şubat'tan sonra en sevmediğim ay Mart'tır. Kendimi bildim bileli Şubat ayında bir ölüm, Mart ayında maddi sıkıntı yaşarım. Ben mi böyle şartlanıyorum gerçekten bu aylar mı bana yaramıyor çözemedim.

Cemreler düşüyor bahar geliyor. İçimde bin çeşit heyecan baharın telaşından mı bebelerden mi...Bu bahara çok fazla anlam yükledim. Kaldırır inşallah.

Biz iyiyiz. Artık izne çıktım.  Ömrümün en tembel günlerini geçiriyorum. Yazlık bir yere tatile gitmişim gibi. Zaman kavramından uzak. Bugün günlerden ne diye sorsan bilmiyorum. Çünkü bugün günlerden Mahir le öğle uykusuna yatma günü, uyandığımızda annemin şahane yemeklerinden yeme günü, sonra Mahir le oynama günü, biz oyun oynarken annemin bize meyve dilimleme günü. Okuldan gelen kardeşle akşama ne pişirsek günü. Mahir biraz uzun uyursa bacakları uzatıp kitap okuma günü, ikizlerden hangisi daha hareketli bak bu taraftaki kız olan o biraz sessiz, oğlan çok fena diye klasik hamile muhabbeti yapma günü. Araba kullanmayı, trafikte sinirlenmeyi unutma günü.Sevdiklerinle uzun uzun vakit geçirme günü. İşle ilgili gelen telefonlara, maillere bakıp ee olacak o kadar deme günü. Mahir ve koca karnımla herkesin garipseyen bakışlarına aldırmadan  kısa yürüyüşler yapma günü. Ablamla yaptığımız bir öğle kaçamağında fırının önünde ablamı beklerken yanımdaki yeğenime (3 yaşında)  ve Mahir'e en son karnıma canavar görmüş gibi bakan teyzelerin ikisi de senin mi sorusuna somurtmadan cevap verme günü. Mahir'le martılara simit atıp vapur sefası yapma günü. Kuzuyla kimbilir bir daha ne zaman gideriz diye İstiklal de tur atma günü. Kısacası; bugün günlerden ne diye sorsan bolca huzur, dinginlik derim sevgili okur...

Bitmek üzere olan ama bir türlü bitiremediğim kitapları yazarım bir ara sana. Şimdilik benden bu kadar.

Fotoğraflar maalesef yine telefonla çekildi. Nikonum pas bağlamıştır artık. 
Eminönü-Kadıköy vapurundan Galata yı çekme çabası.
Her geçen gün daha fazla büyüyen küçük insan.

3 yorum:

  1. ne kadar guzel cekmissiniz, Turkiye'ye ziyaret edesim geldi sevgiler,

    http://bumbletwinsplusone.blogspot.co.uk/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zera Hoşgeldin öncelikle,

      Türkiye dışından buraya bakmak nasıldır hiç bilmiyorum ama tüm kasvetli gündemine rağmnen ziyaret etmeye özlemeye her zaman değer.

      Sevgiler.

      Sil
    2. turkiye ozlemi genelde cekmiyorum,ama ziyaret icin guzel ben izmire gidiyorum, babam izmirli annemde ingiliz onlar hep orda yasiyor ama hep geliyorlar ingiltereye,annem ozlemiyor artik ingiltereyi bazen sadece havayi sevmiyor ingilterede izmir cok guzel geliyor, cocuklar biraz buyuyunce ziyarete gelmeyi dusunuyoruz, esimde turk zamanla hepimizi turkiyeye yerlestirmek istiyor belki bir gun bizde geliriz kim bilir

      Sil