Şarkı bitti
Üzgünüm çokca üzgün....
Hafızam beni yanıltmıyorsa 2005 yılıydı. Tarık Zafer kültür merkezinde bir söyleşin olacaktı.Ben daha gençtim daha heyecanlıydım. Filmini çok beğendiğin birini yakından görme telaşı ve korkusu ile yürüdüm İstiklal'i. Belki de o söylemlerin, o sıcak filmin aksine burnu havada bir adam bulacaktım karşımda. Gençlerin doldurduğu bir salona tam da zamanında giriverdin. Öyle sıcak öyle samimiydinki. Sanki hep tanıdığımız bildiğimiz biri. Hayallerinden bahsettin. Biz dinledik seni. Salondan çıkarken belki herkesinde aklında hayır hayallerimi ertemeleyeceğim. İmkansızlık bahanesinin arkasına saklanmayacağım düşüncesi vardı. Kaç kişi sadık kaldı hayallerine. Ben kalamadım. Ama yine de o konuşmanı o içtenliğini asla unutmadım. Gittiğin yerler güzel olsun. Dualarımla...
dualarla..
YanıtlaSil