Facebook,blog ve 4 yıldır bulunamayan katiller

İşyerimdeki bilgisayarımda msn otomatik olarak açılır. Bir ara bizim şirkettekiler msn ı engellemişlerdi bak aklıma o geldi. Herkesin alternatif iletişim kurma yöntemi konusunda ne kadar iyi olduğunu farkedince vazgeçtiler. Neyse eskiden yine vaktim olurdu laflamaya ama zaten işe bir kaç saat gittiğim için kimse ile pek konuşmuyorum. Dün çalışırken bir ileti geldi. Üniversite yıllarından bir arkadaş. Heidi seni face te bir gruba davet ettim. Hemen üye olmalısın dedi. Aha dedim galiba dünyayı kurtarıyoruz. Öyle bir heyecanla söyledi ki ben de tam gaza geliyordum-ki kolay gaza gelmem- ama arkadaş pek öyle dünyayı kurtaracak bir tip değildi. Neyse hayırdır diyerek kendimi frenledim. Yaa duymadın mı patronuma büyük haksızlıklar yapıldı. Onu protesto etmeliyiz. Biri patronuma büyük haksızlık yapıldı diyorsa ben orada bir dururum. Dünya üzerinde hiçbir tarih göstermemiştir ki bir patron mağdur edilsin. Hele ki bizim ülkemizde. Patronunu savunan insandan korkarım. Eee sen de arkadaşını tanımıyor musun diyeceksin haklı olarak. Esasen taa 10 yıl önceki bir arkadaş. Şimdilerde sadece yılda birkaç kere üniversiteli arkadaş buluşmalarında görüşürüz. Ama gözlemlediğim şey şu ki, arkadaş eskiden gayet modern biz kızdı. Bu modern ne demek onu da konuşalım bir ara. Ama şimdilerde ortama göre modern ortama göre tutucu olmaya başladı-hem düşünceleri hem kıyafetleri- Neden... Çünkü o  Akp destekli bir şirkette çalışıyor. Konuyu dağıtttım. Akp muhalefetimi başka bir konuya saklayıp arkadaşın teklifine dönelim. Arkadaş gruba üye ol filan diye ısrar edince. Dedim yaa ben napıyorum kimlerle muhatap oluyorum. Niye aktif olarak kullanmadığım halde facebook hesabım var. Böyle kişilerin saçma gruplara üye olduğunu görüp, gittikleri tatillerde ahh ne kadar eğlendik fotolarını görmek için mi? O gazla - ben de arada bir gaza gelirim demek ki- facebook hesabımı sildim gitti. Esasen öyle bir illet ki silinmiyor ancak dondurabiliyorsun. Neyse dondurdum gitti. O hışıma geldim bloğa. Bloğu silecem güya. Esasen blog benim yegane paylaşım alanım. Öfke, sevinç, paylaşım, günlük...Her türlü amaç için kullanım. Silmek gibi bir niyetim de yoktu.ama geçen gün bir dost burada pek bir öfkeli olduğumdan dem vurdu bundan rahatsızlık duyduğunu dile getirdi. Ya da ben öyle anladım. Zaten blog yazmaya başlarken niyetim beni tanıyan birilerinin burayı okumamasıydı. Onların okuduklarını bilince bazen cümleleri törpülemek zorunda kalabiliyorsun. Hoş benim dilimin ayarı pek yoktur ama yine de bir baskı gibi işte.Ayy daral geldi içime. Şimdilik vazgeçtim. Niye sileyim. Yazıyorum yaşıyorum işte. Sen tabii okur olarak diyebilirsin, Hrant Dink'in katilleri hala bulunamadı sen burada neler saçmalıyorsun diye. Haklısın okur der eğerim başımı önüme.