15 Nisan 2011 Cuma

Tadından yenmeyen hayat


Bahar hala gelmese de umutlarımızı yeşertttik bekliyoruz. Çünkü hep kötü şeyler olmuyor hayatta. Mesela dün biyopsi sonucumu göstermek için gittiğim SSK hastanesinde mesai saati henüz bitmeden doktorların çoğu çoktan özel muayenehanelerine gitmişken doktorun biri deli gibi çalışmaya devam ediyordu.Hiçbir hastayı es geçmeden hepsini büyük bir sabırla dinleyip mesai saatine bağlı kalmadan işini yapıyordu. Elimdeki reçetede ilaç listesi çokca uzun olsa da hastaneden mutlu çıktım.

Kuaföre uğruyorum. Kuafördeki kız akşam olmasına ve kuafördeki kadınların sohbeti bir uğultu haline dönüşmesine rağmen ilk ve tek müşterisi benmişim gibi özenli ve kibar. Oysa  çok yorulmuş olmalı. Kaç saattir ayakta kimbilir ve  hiçbir şey beğenmemeye şartlanmış kadınlara yaptığı işi beğendirmeye çalışıyor. Ama gözleri ışıl ışıl ve yüzü tebessüm halinde. 

İşe gelirken radyoda Bekle Bizi İstanbul çalıyor. Daha bir keyifleniyorum. Hafta sonu Grup Yorum konseri haftaya da İTÜ'de festival var. Gider miyim bilmiyorum. Arkadaşlara verilmiş sözler var..Böyle işte birde bahar gelse tadından yenmeyecek hayat...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder