Sevgili Günlük,
Bahar Pinokyo'yu solladı. Kandırıp duruyor bizi, bir gün aman sıcaktan bunalıyoruz derken ertesi gün hırkalara sarılıyoruz. Niye bilmiyorum sıkıcı ya da anlatacak bir şeyi olmayan insanlar gibi hep havadan bahsediyoruz.
Sevgili Günlük,
Tanrı Olmak İsteyen Otobüs Şoförü bitti. Hiç bitmesin istedim ama birden bitiverdi. Güzel olan her şey gibi.
Sevgili Günlük,
Tüm işler yarım gün maaşlar tam olsun. Yarım gün çalışmak harika bir şey. Yarım gün çalıştığında trafiğin en sakin olduğu anlarda sen trafikte oluyorsun, yarın sabah hamama gidelim mi diye soran arkadaşa büyük bir zevkle evet diyorsun, Meloş ile Çengelköy'de kahvaltı edebiliyorsun, Esra ile erken biten mesai çıkışı çay içiyorsun. Tüm bunlar şahane şeyler diye sevinirken bu saadetin bir ay sonra biteceğini düşünmeyi hiç istemiyorsun.
Sevgili Günlük,
Bu akşam ev halkı erken uyudu. Ben bolca çekirdek yedim. Zaten son günlerde bolca kilo aldım. Şimdi gidip nazik davetine cevap dahi veremediğim Çello'ya mail atıp uçurtma şenliğinin detaylarını okuyacağım.
Sevgili Günlük,
Yazmamayım diyorum ama hep aklımı kurcalıyor. Dostlarımız ne zaman dost olmaktan çıkıyorlar.Hep düşünüyorum didişip duruyorum kendimle, hiçbir yere varamıyorum. Kendi haline de bırakamıyorum. Yani diyorum ki, aslında hep diyorum ki, neden neden neden. Onca şeyi paylaştığın konuştuğun insan sonra neden bir yabancı oluyor. Araya giren bir kırgınlık sonrası tavır almayı her şeyin bitmesine göz yummayı nasıl başarıyor. Ben dayanamıyorum mail yazıyorum, mektup yazıyorum, telefon ediyorum. Ne oldu diyorum. Bu adımı ben atmasam her şeyin bu kadar kolay harcanışına nasıl göz yumuyor. Velhasılı sevgili günlük üzülüyorum kırılıyorum. Şimdi yine bir mail atacağım. Ne oldu da böyle oldu diye soracağım. Birlikte söylediğimiz şarkıyı anacağım. O şarkının altına geçenlerde kardeşin okuduğu şu alıntıyı da düşeceğim.
-Gözden ırak, gönülden de ırak olur mu efendimiz?
-Hayır Olric...Yüreğinde bir yer açıp oraya oturttuğun her kimse, seninle birlikte gider her yere.
-Ben kötü biri miyim efendim? Yüreğimden giden onca insanın yüreğinde bir yerim olduğuna neden inanmakta zorlanıyorum?
-Onlar gerçekten gittiği içindir Olric.... Oğuz Atay/Tutunamayanlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder