Deli Kadın Hikayeleri

Sen buysan başkası ol
buysan kederden öleceğim
başkası olursan de kimi seveceğim?

Yılmaz Odabaşı 

Deli Kadın Hikayeleri’ni Peren’le Kasım ayında yaptığımız birkaç saatlik Beyoğlu kaçamağında keşfettim. Biraz densiz bir keşfediş oldu. Peren bir şey anlatıyordu  tam Yapıkredi’nin oradan geçiyorduk ve ben birde aaa nasıl olur  Mine Söğüt kitap mı çıkarmış benim niye haberim olmadı diyerek Peren in tüm cümlelerini ağzına tıkadım. Neyse ki kitapseverler bu halleri anlıyorlar.

Deli Kadın Hikayeleri ismiyle kapağıyla yeterince iç karartıcı. Bir de elinize alıp ‘delirerek ölenlere’ ithaf edildiğini okuyunca, hala cesaretiniz varsa sayfaları çevirip Bahadır Baruter çizimlerini görünce okumaktan vazgeçebilirsiniz. Ama uzun zamandır çocuk gelişimi,psikolojisi, ıvır zıvırı ile beyni dolmuş bir anne kitabı tüm karanlığına rağmen  bir gecede bitirebiliyor.Kitap günlerce rüyalara girecek kadar kasvetli. Tüm öyküler her gün maruz kaldığımız 3.sayfa haberleri gibi. Ama birden bu kadar sert bir bombardımana maruz kalınca bolca karın ağrısı bırakıyor bünyede. Bana anne baba ve diğer ölümcül şeyleri  hatırlattı. Bir de bu dünya gerçekten fazla karanlık.

Şiir kitapla alakasız. Sabah uyandığımda dilime takılmıştı.