Hoşgeldin Bebek

Sen doğum günü hediyem misin?
Diyelim ki hoşgeldin.

Sen bahane ara dur bakalım. Kendince bir sebep bulup ona mı tutunacaktın. Bulduğun sebep senin için bir sığınak mı olacaktı? O senin sebep bulmadı beklemeden sana sormadan geliverdi. Tüm sorularına cevap olmayı umud etti belki de.

Dün benim doğum günümdü. Ben yaşlanıyorum diye korkarken o bana yürünecek uzun bir yolum olduğunu göstermek için dâhil oldu hayatıma.

H.sonu kaç tane pasta kestim kaç mum üfledim. Ne çok gülen yüz gördüm. Kaç kez şükrettim Ben böyle hoyratken onlar ne kadar zariflerdi.

Büyüyecek miyim şimdi. Büyümek istemiyorum. Sen gel yaramazlıklarıma eşlik et. Baban bu sefer daha küçük bir uçurtma yapsın. Beraber yarıştıralım uçurtmalarımızı. Büyükannenin bahçesindeki çilekleri birlikte aşıralım. Balkona oturup tüm sokağa köpükler üfleyelim. Buralarda tozpembe bir hayat yok ama gel birlikte direnelim,  beraber baş kaldıralım tüm haksızlıklara? Ne yaparsak yapalım hiç büyümeyelim hiç uslanmayalım olur mu?

Bir dedektif titizliği ile tüm ipuçlarını birleştirip artık bloğumu keşfetmiş olan kuzuma. Ne kadar iyi bir baba olacaksın. Seni şimdiden kıskanıyorum.

Yanımda olmayınca telefonda cıvıldayan, yanımda olunca etrafı çiçek bahçesine dönüşten dostlarım. Blog açıp yazmaya üşenen Şekerfare ve  Depresan’a.

Benden daha heyecanlı elinden gelse beni kucağında taşıyacak olan kardeşime, ilk kez teyze olacağı için ortalığı ayağa kaldıran ablama, bu kadar sevineceğini asla tahmin etmediğim ketumluk abideme ve onun kadar iyi anne olabilmeyi istediğim anneme.

İyi ki de varsınız.


Hamilelik insanı duygusallaştırıyormuş. Hahahaa ben biraz erkenden mi başladım nedir ayol. Çocuğunun gazından, kakasından, mamasından bahseden bir anne olmak istemem ama ilk günden bloğu sapıttırdım.

Fotoğraf masamın hallerinden.