Sözcüklerim varmıyor uzaklarına

Yazılanları okumayacak şarkıları dinlemeyecek o kişiye…

Havanın kararması bünyede efkâr yapıyor. Gündüz saklananlar karanlıkla ortaya çıkıyor. O süslü araba kabağa dönüşüyor. Masallar gerçek olmuyor. Eve giden bütün yollar uzuyor. Ve ben o yollarda kayboluyorum. Yani işte anlasana gelemiyorum sana. Gelsem ne olacak, şarkıda dediği gibi ‘sözcüklerim varmıyor uzaklarına’… Bir sigara yakmak efkârı dağıtmak sen olmadan efkâr nasıl dağılacaksa. Zaten ben sigara içmiyorum ki. Bir konsere gidip avaz avaz bağırarak şarkı söylemek istiyorum. Duman konserine gidip Kaan’a eşlik etmek istiyorum. Hiçbir yere gitmeden karanlık bir odaya saklanıp ağlamak istiyorum. Şiir okuyup canımı yakmak istiyorum. Tüm yıllık izinlerim bitmişken izin alıp kaçmak istiyorum. Çünkü dedim ya yani işte şarkıda diyor ya; sözcüklerim varmıyor uzaklarına. Cemal Süreya düşüyor aklıma. Üniversite yıllarında kutsal kitap gibi düşürmezdim elimden Sevda Sözlerini. Cemal Süreya işte üniversite yıllarından çıkıp geliveriyor. Ve diyor ki; Biliyorum sana giden yollar kapalı…Öyle mi gerçekten.



Fotoğrafı Adıyaman'a giderken yol üstünde çekmiştim. Efkarlıyım ama sorumluluk sahibiyim. :)